| تبليغات | X |
خانم ها، آقايان، هموطنان گرامی،
اين روزها، با اعلام خبر سفر رييس جمهوری روسيه، آقای پوتين، و هياتي از کشورهاي تازه استقلال يافته ي اطراف درياي کاسپين، زنگ خطر بزرگی در ارتباط با گنجينه ها و ميراث تاريخی ايرانزمين در سرزمين مان به صدا درآمده است.
گفته می شود که يکی از دلايل حضور اين افراد در ايران مذاکره بر سر مالکيت دريای کاسپين است؛ دريايي که مالکيت آن تا کنون و بر اساس قراردادهای کاملا رسمی سال های 1921 و 1940 به طور مساوی بين روسيه و ايران تقسيم می شده است. اکنون سخن بر سر آن است که اين مالکيت چگونه بين پنج کشور تقسيم شود. در اين راستا، پيشنهادی که روسيه برای اين تقسيم به ايران داده، کلا در جهت حفظ منافع روسيه و عليه منافع سرزمين ما و بسيار ناعادلانه و هراس انگيز است.
اگر به نقشه های پيشنهادی روسيه نگاه کنيم می بينيم که تقسيم بندی اول بر اساس سطح آب و تقريبا به طور مساوی بين پنج کشور تقسيم شده اما در تقسيم کف دريا، ايران کمترين سهم را می برد؛ يعنی در واقع نفت، گاز، و ثروت های دريايي که در کف کاسپين خوابيده و تاکنون نيمی از آن به ايران تعلق داشته، به پيشنهاد روسيه بين کشورهايي تقسيم می شود که از دل شوروی سابق بيرون آمده اند ولی روسيه می خواهد بيشترين سهم را از کيسه ملت ايران به آن ها ببخشد
روزه یک سو شد و عید آمد و دل ها برخاست
می ز خمخانه بجوش آمد می باید خواست
نوبه زهد فروشان گران جان بگذشت
وقت شادی وطرب کردن رندان برخاست
چه ملامت رسد آنرا که چو ما باده خورد
وین نه عیبی است بدین بی خبری وین نه خطاست
بادی خواری که در و هیچ ریایی نبود
بهتر زا زهد فروسی که درو رو ریاست
ما نه مردان ریا ییم حریفان نفاق
آنکه او عالم سر است بدین حال گواست
فرض ایزد بگزاریم به کس بد نکنیم
وآنچه گویند روا نیست نگوییم رواست
چه شود گر من تو چند قدح باده خوریم
باده از خون رزان است نه از خون شماست
این چه عیب است کزین عیب خلل خواهد بود
ور بود نیز چه شد مردم بی عیب کجاست
۲۰مهرگان هر سال با نام حافظ رنگین شده است این پیر طریق که دعا را بر سر میخانه نهاد
و گشادی از ساق سیمین ساق محبوب جست بر تمامی پارسی زبان فرخنده باد
